Ontvang regelmatig seizoensgebonden inspiratie, trends en de nieuwste ontwikkelingen in de foodsector Schrijf je in voor de nieuwsbrief
Inspiratie voor chefs
Inspiratie

Onze buren, dat zijn pas aardappeleters

onze buren, dat zijn pas aardappeleters

Wij Nederlanders zijn door Vincent van Gogh onsterfelijk gemaakt in zijn schilderij De Aardappeleters. Niets zo typisch Nederlands als het consumeren van aardappels. Vinden wij. Hoewel niet perse met z’n allen graaiend uit één pan.
Maar als ik naar mijn Duitse vrienden ga, hoop ik toch altijd stiekem dat mijn lievelingsgerecht op tafel komt. Bratkartoffeln. Gebakken aardappels, een bij ons totaal ondergewaardeerd gerecht. Vooral in de horeca. De restaurants die het edele bakken van de aardappel bedrijven, zijn hier op een hand te tellen. Rijsel in Amsterdam bakt een goddelijke aardappel. Maar verder? En hoe vaak ik ook het recept ontfutsel van de moeders van mijn Duitse vrienden, en hoe goed (al zeg ik het zelf) ik ook ben in aardappels bakken, ze kunnen zelden op tegen de Bratkartoffeln die je in een bierachtige Keller ergens bij onze oosterburen krijgt. Nach Muttis Rezept, uiteraard.
Dus, hoezo zijn wíj de aardappeleters? Want ik heb het nog niet eens gehad over Pommes mit Currywurst waar ik tijdens elk bezoek aan Keulen staande bij een Imbiss mijn tanden in móet zetten.Nog oostelijker eet ik dan weer het liefst Rösti. Ook zoiets dat je bij ons zelden krijgt. Restaurant De Scheepskameel in Amsterdam serveert het Zwitserse gerecht onder de naam aardappelkoekjes. Maar dan heb je het wel gehad.

En ga ik zuidwaarts, weet ik eenmaal over de grens niet hoe snel ik van de snelweg af moet op zoek naar een Belgisch fritkot. Ze worden zeldzamer helaas, maar ik weet er nog wel een paar te vinden. Zo’n caravan of ‘schuurtje’ waar de fritten dun (ja, dun!) zijn, de mayonaise zuur is en het handgerolde garnaalkroketje met gefrituurde peterselie komt. Alles in mijn handen geduwd op een groot stuk vetvrij papier. Veel gelukkiger kun je mij niet maken.

Of het moet zijn met smeus. Een oude vissersschotel uit de buurt van Oostende, waarvan de gekookte aardappelblokjes eerst even worden geroerbakt en vervolgens gesmeust (gestampt) met karnemelk en boter, véél boter, tot de romigste aardappelpuree ever. En daaroverheen gaan dan ook nog een gepocheerd ei, Hollandse garnaaltjes en nog meer boter. In een béétje restaurant langs de Belgische kust eet je het. Volgens traditioneel recept, in een hip jasje, of aangevuld met seizoensgroente. Maar altijd troostend lekker. Wij aardappeleters? Onze buren, dat zijn pas pieperkoningen.

Marjan Ippel

Foodtrendwatcher Marjan Ippel schrijft vanaf nu elke maand een trendartikel voor Vier het seizoen. Marjan Ippel schrijft over food en foodtrends in off- en online magazines als Elle Eten, Entree en FavorFlav.com. Ze geeft inspiratiepresentaties aan horeca en voedingsindustrie, (is bedenker en medeauteur van de bestseller Mijn Amsterdam van sterrenchef Ron Blaauw en ze is jurylid voor o.a. De Horecava Innovation Award en de Entree Hospitality & Style Awards.

Reageren

Reactie toevoegen

Er wordt getoetst of de inhoud van jouw reactie voldoet aan de door Aviko gestelde waarden en normen. Mocht dit niet het geval zijn, behouden wij ons het recht voor om jouw reactie niet te plaatsen.